Kontakt

Galeria

Medale Medale

Bazarnik Władysław 1939-1945

 

BAZARNIK WŁADYSŁAW ps.„Zosik”

sierżant Armii Krajowej

Lata 1939 – 1945.

W dniach 1 – 4.09.1939r. został powołany w szeregi drużyny organizowanej Krzeszowickiej Kompanii , Chrzanowskiego Batalionu Obrony Narodowej Wojska Polskiego, pełni służbę w ochronie mostów w ciągach dróg komunikacyjnych zaplecza frontu w rejonie Czatkowice – Krzeszowice.

W dniu 4.09.1939 wieczorem w tłumie cywilnych uchodźców i cofających się jednostek Wojska Polskiego, dołączywszy do rodziny uchodzi na wschód. Niedaleko, jedynie do Paczółtowic. Zablokowane drogi przez uchodźców cywilnych i cofające się wojska polskie, ciemności nocy, uniemożliwiają dalszy marsz. Następnego dnia rano po ustaniu całonocnej kanonady armat dochodzącej z różnych kierunków wyruszył z ojcem na zwiad do Czatkowic dla sprawdzenia stanu wsi i domu. W Czatkowicach nie było zniszczeń jedynie zupełnie pusto.

W jednej z uliczek natknął się na broń i ekwipunek wojskowy porzucony przez wycofujących się żołnierzy. Ukrył je prowizorycznie pod ostrzałem wkraczających do Czatkowic niemieckich wozów pancernych. Powrócił do Paczółtowic i przeczekał czas wkraczania wojsk niemieckich. Dnia 6.09.1939 powrócił do domu w Czatkowicach. Ukrytą broń przy częściowej stracie, ukrywał, konserwował i szkolił się w obsłudze.

Nawiązał pierwsze kontakty z organizującym się ruchem oporu przeciwko niemieckiemu najeźdźcy.

W dniu 11.11.1939 r. został zaprzysiężony, wstępuje do organizacji z której potem powstał Związek Walki Zbrojnej a następnie od 1943 roku Armia Krajowa.

Był żołnierzem w plutonie Placówki „Sternik” Pod – Obwodu Krzeszowice, potem 1 Kompanii Obwodu Armii Krajowej Krzeszowice, obejmującej swym zasięgiem teren Czatkowice – Czerna. Pełnił służbę łącznika, zdobywał, magazynował broń, radioodbiorniki, prowadził nasłuch radiowy, uczestniczył w ochronie działań organizacyjnych dowództwa. Zagrożony deportacją na roboty przymusowe do Niemiec, a potem służbą w „Baudienst” podjął okresowo prace w firmie niemieckiej ” Schulze” prowadzącej remont torów kolejowych na linii Krzeszowice – Dulowa, następnie w kolejowych Warsztatach Sygnałowych w Krakowie.

W roku 1941 zwerbowany przez kolegę brał udział w akcjach Gwardii Ludowej. W miesiącu maju 1941 w ubezpieczeniu akcji represyjnej wobec dziewcząt sympatyzujących z Niemcami w Czernej. W październiku w rozbrojeniu niemieckiego żołnierza przy stacji kolejowej w Krzeszowicach. W listopadzie w ubezpieczeniu akcji unieruchomienia i rozbicia posterunku kolejowego blokowo-odstępowego w Woli Filipowskiej na odcinku linii Krzeszowice – Dulowa. W czasie tej akcji został ranny odłamkiem pocisku w czoło.

W 1942 roku przydzielony zostaje do Oddziału Dywersji Bojowej Obwodu Krzeszowice Armii Krajowej 1-szej Kompanii.

W 1943 roku, wiosną został skierowany na kurs podoficerski.

W miesiącu kwietniu brał udział w rajdzie nękającym posterunki nieprzyjaciela po amunicje w rejon Mirowa nad Wisłą, i w rejon Pogórza Wadowickiego. W miesiącu sierpniu w osłonie przerzutu zbiegłych z niewoli niemieckiej oficerów angielskich udających się przez rejon Dziemierzyc koło Miechowa na wschód.

Po ukończeniu kursu podoficerskiego w październiku 1943 roku awansował do stopnia kapral. Odznaczony został Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Został przydzielony do 1-szej drużyny organizowanego Samodzielnego Plutonu Dywersji Bojowej 12 Pułku Piechoty A.K. Obwodu Krzeszowice jako dowódca sekcji rkm.

W 1944 roku , w kwietniu – maju brał udział w rajdzie okrężnym nękającym posterunki nieprzyjaciela w rejonie Pogórza i Beskidów przy współdziałaniu z oddziałem 1 Pułku Strzelców Podhalańskich A.K. , w miesiącu listopadzie w napadzie na posterunek nieprzyjaciela „Sonderdienst” w Krzeszowicach, w wypadzie na posterunek straży granicznej „Grenzschutz” w Gorenicach. W miesiącu grudniu w lasach tenczyńskich w napadzie na magazyny amunicyjne nieprzyjaciela i ewakuacji zagrożonego magazynu broni z miejscowości Dębnik. W styczniu 1945 roku w osłonie akcji wykonania wyroku, wydanego na agenta niemieckiego wywiadu działającego w rejonie Tenczynek – Krzeszowice a przebywającego w Czernej.

Z dniem 19 stycznia 1945 roku został zdemobilizowany z szeregów Armii Krajowej z rozkazem nie ujawniania się i zamelinowania broni z uzbrojenia Samodzielnego Plutonu Dywersji Bojowej. W miesiącach luty–maj zagrożony działaniami Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego odbył wyjazdy ukrywające, w celu zatrudnienia do Torunia, Gdańska, Zebrzydowic, Bogumina, Świętochłowic, następnie do Kłodzka gdzie zatrudnił się w Powiatowej Komendzie Milicji Obywatelskiej w referacie śledczym. Powodowany zagrożeniem ze strony Informacji Wojskowej opuszcza Kłodzko.

W dniu 09.10.1945 roku stawił się na polecenie byłych przełożonych z Armii Krajowej, przed Komisją Likwidacyjną Dla Spraw Armii Krajowej – Obwód Krzeszowice. Ujawnił swą służbę w Armii Krajowej. Został zweryfikowany do stopnia sierżant i odznaczony Krzyżem Walecznych.

W miesiącu lutym 1946 roku na podstawie zarządzenia władz o militaryzacji byłych pracowników kolei, zarejestrował się do służby kolejowej. Zostaje skierowany do D.O.K.P. Wrocław, gdzie wstępuje do organizowanego Związku Uczestników Walki Zbrojnej z najazdem niemieckim. Zostaje odznaczony Krzyżem Partyzanckim i Medalem Zwycięstwa i Wolności.